رمضان ديگر ، مىبخشيم و مىپوشيم » . برخى گفته‌اند : « معناى آن اين است كه : « اگر از گناهان كبيره ، از قبيل زنا ، اكل مال به باطل و . . . كه در اين سوره ، تا كنون از آنها نهى شده است ، اجتناب كنيد ، از گذشتهء شما چشمپوشى مىكنيم » ابن مسعود گفته است : « هر چه خداوند از اول سوره تا آيه 30 از آن نهى كرده ، معصيت كبيره است ، زيرا قرآن مىگويد : « قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ » ( سوره انفال 38 يعنى : بمردم كافر بگو اگر بازگردند ، گذشتهء آنها بخشوده مىشود ) و نيز مىگويد : « لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ . . . إِلَّا ما قَدْ سَلَفَ » ( سوره نساء 22 يعنى با همسر پدر ازدواج مكنيد ، مگر آنچه گذشته است وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً : و شما را در مكانى پاك و نيكو - كه هيچ ناراحتى ندارد . داخل مىسازيم . بررسى گناهان كبيره عبد العظيم حسنى از امام دهم ( ع ) نقل مىكند كه : عمرو بن عبيد بصرى بر امام صادق ( ع ) وارد شد و پس از سلام ، نشست و اين آيه را تلاوت كرد : « الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ » ( سوره شورى 37 يعنى كسانى كه از گناهان كبيره و زشتىها اجتناب مىكنند ) پس ساكت شد . حضرت پرسيد : چرا ساكت شدى ؟ پاسخ داد : دوست دارم گناهان كبيره را از كتاب خدا بشناسم . فرمود : آرى اى عمرو ، بزرگترين گناهان كبيره ، شرك است ، زيرا خداوند مىفرمايد : « إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ » ( نساء 48 يعنى خداوند گناه شرك را نمىآمرزد و نيز مىفرمايد : « مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَ مَأْواهُ النَّارُ » ( سوره مائده 72 ) يعنى : كسى كه به خدا شرك آورد ، خداوند بهشت را بر او حرام كرده است . پس از شرك ، ياس از رحمت الهى است ، زيرا خداوند متعال مىفرمايد : « لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ » ( سوره يوسف 87 ) يعنى تنها مردم كافر از رحم خدا مايوس مىشوند .